جدی گفتم، چرا می خندی؟

 سایت الف با انتشار مطلبی “اصلاح طلبان جدید” را ستود و از آنها برای تخریب بیشتر دولت احمدی نژاد، یاری طلبید. این سایت که مدت‌هاست به محلی برای عقده گشایی چوب خوردگان از “گفتمان انقلاب اسلامی” تبدیل شده است؛ این بار علنا نشان داد که از نمایش پیوند خویش با جریان اصلاح طلب جهت مقابله با دولت احمدی نژاد، ابایی ندارد.(+)

طلب یاری از اصلاح طلبان برای مقابله با احمدی نژاد

پاراگراف بالا را به سبک همیشگیِ سرشار از تهمت سایت الف علیه دولت و رئیس دولت نوشتم. اما خود واقفم که ادبیات صحیح انتقادی، چنین نیست.

روی سخن امروز من نیز تنها سایت الف نیست بلکه همه رسانه‌های اصولگرا از فارس و مشرق و جوان و نسیم و برهان تا رجا و جهان و … را به عنوان مخاطب این پیام در نظر دارم. در پایبندی این رسانه ها که بلندگوی طیف‌های مختلف جریان اصولگرایی هستند، به نظام مقدس جمهوری اسلامی و ولایت فقیه و انقلاب اسلامی شکی نیست اما …

اما امان از نفس منفعت طلب که انسان را گاهی از عرش به فرش می‌کشاند و در زیر  خروارها خاک غفلت حبس می‌کند.

برای من شخص احمدی نژاد چندان مهم نیست ولی پرچمدار “گفتمان انقلاب اسلامی” برایم بسیار حائز اهمیت است. احمدی نژاد خدمات بسیار بزرگی به مردم کرده است و”گفتمان انقلاب اسلامی” و “گفتمان اسلام انقلابی” را در ایران و جهان احیا نموده است. خدماتی که در بسیاری موارد قابل مقایسه با دوران قبل از او نیست. به عقیده ی من احمدی نژاد توانسته به خوبی از عهده علمداری “گفتمان انقلاب اسلامی” برآید و در مدت باقی مانده نیز به شایستگی این علم را به نفر بعدی خواهد سپرد.

وجود حاشیه ای نچسب و ناشایسته در اطراف احمدی نژاد واقعیتی است که البته با توجه به فرمایشات رهبر عزیز انقلاب اسلامی ، این تنها حاشیه ایست که نباید به اصل تبدیل شود. اصولگرایی علاوه بر معنای پایبندی بر اصول انقلاب اسلامی، معنای دیگری نیز دارد و آن “اصلی‌گرایی” است. ادعای اصولگرایی با پرداختن به حواشی، ادعایی بس گزاف است.

حال باتوجه به این چند جمله تکراری، رفتار رسانه‌های اصولگرا را در ماه‌های اخیر در ذهن مرور کنید تا متوجه شوید می‌توان ادعا کرد که با ادامه این روند، سرنوشت نافرجامی در انتظار این جریان‌های فکری است.

نقد دولت، نقد صحیح دولت، نقد منصفانه دولت، نقد برای اصلاح دولت، کاری است بزرگ و صحیح، اما جایی که این نقد تبدیل به عقده گشایی می‌شود، دیگر نمی توان ادعای نقد را آن رسانه پذیرفت. عقده گشایی ها از همان سوم تیر شروع شد؛ از همان روزی که فردی بدون وابستگی به هیچ حزب و گروهی، با بازتکرار گفتمان ناب انقلاب اسلامی و امام و رهبری، رأی مردم را به سمت خود جلب کرد و جریانات حزبی را در شوکی عمیق فرو برد.

عقده گشایی از همان روز شروع شد، بعضی زودتر و بعضی دیرتر. بعضی از همان لحظه اول احمدی نژاد را کوتوله سیاسی نامیدند و بعضی او را متحجر. بعضی از همان اول با چوب “مطیع محض رهبری” بر او تاختند و بعضی با “چوب ایستادگی در مقابل رهبر”.

بعضی ها ظاهر خود را در حمایت از علمدار “گفتمان انقلاب اسلامی” تا نامه رهبری پیرامون “توصیه عزل مشائی” حفظ کردند و بعد از آن شروع به عقده گشایی کردند و بعضی تا ماجرای عزل مصلحی توانستند صبر کنند.

امروز سرحد این عقده گشایی به جایی رسیده است که بعضی اصولگرایان با افتخار با ساکتین فتنه دست می‌دهند و بعضی با افتخار دست یاری به سمت اصلاح طلبان دراز می‌کنند. امروز سرحد این عقده گشایی به جایی رسیده است که برای اولین بار در تاریخ انقلاب اسلامی شاهد فردی هستیم که چپ و راست و وسط و داخلی و خارجی از تخریب او ابایی ندارند.

امروز صدای امریکا و بی بی سی فارسی، ادعاها و تهمت‌های سایت الف و جهان و فارس را مقابل دیدگان بینندگان خود قرار می‌دهند تا نشان دهند که حنای علمدار “گفتمان انقلاب اسلامی” دیگر پیش اصولگرایان هم رنگی ندارد.

برای من شخص احمدی نژاد چندان مهم نیست ولی پرچمدار “گفتمان انقلاب اسلامی” برایم بسیار حائز اهمیت است. پرچم داری که شجاعانه پای تبعات اجتماعی و لطمات محبوبیتی طرح‌های بزرگ و جراحی‌های بزرگ ساختارهای سرطان‌زده نظام مقدس جمهوری اسلامی ایستاده و نمی خوابد تا مردم راحت بخوابند.

پرچم داری که توهین‌های رسانه‌های زنجیره ای غرب (که دیگر به قیافه و وضعیت روانی او رسیده است) را به جان خریده تا فریاد مظلومیت مردم فلسطین و ظلم اسرائیل و جهان خواری استکبار امریکایی را به گوش جهانیان برساند. پرچم داری که اگر از مردمِ وسط میدان بیداری اسلامی  بپرسی نام او را با افتخار و غرور یاد می‌کنند ولی اصولگرانمایان داخلی او را مخالف بیداری اسلامی خطاب می‌کنند.

باور کنید که سرانجام ظلم و دورویی و پدرسوختگی سیاسی و تخریب، چیزی جز طرد شدن توسط مردم نخواهد بود. رسانه‌های اصولگرا که بلندگوی طیف‌های مختلف جریان اصولگرایی هستند اگر دست از این کار خود برندارند، سرانجام خوشی در انتظارشان نیست.

پیوند امروز با ساکتین و آتش بیاران فتنه ۸۸ برای تخریب دولت احمدی نژاد، تنها زنگ خطری است که از چشم اندازی تاریک خبر می‌دهد.

جریان انحرافی، امروز اسم رمزی است برای عقده گشایی کسانی که تا دیروز نمی توانستند با ظاهری ولایتمدارانه به تخریب دولت احمدی نژاد بپردازند.

من اصلا نمی خواهم بیش از این از آینده تاریک این رفتارهای زشت بگویم و همانطور که ابتدا هم اشاره کردم در پایبندی این عزیزان به نظام مقدس جمهوری اسلامی و ولایت فقیه شکی ندارم اما…

اما امان از نفس منفعت طلب که انسان را گاهی از عرش به فرش می‌کشاند و در زیر  خروارها خاک غفلت حبس می‌کند.

هیچ کسی، هیچ گروهی، هیچ سازمانی نمی تواند به اندازه “مردم” ادعای ولایتمداری داشته باشد. مجموعه‌ی مردم از همه ولایتمدارتر هستند و از همه به نظام پایبندتر هستند. یادمان باشد هر کسی باشیم و هر پشتوانه ای داشته باشیم وقتی پایمان بلغزد و بر لغزش خود اصرار داشته باشیم، دیگر در بین مردم جایگاهی نداریم. نمونه ی کوچک آن هم این است که با وجود درخواست بعضی سایت های اصولگرا برای کفن پوشیدن دانشجویان و مردم در مقابل زشتی های دولت احمدی نژاد، هیچ عکس العملی از سمت مردم صورت نمی گیرد.

روی سخن من به شخص احمدی نژاد هم هست و ایشان هم امروز تنها به دلیل علمداری گفتمان انقلاب اسلامی مورد اقبال ماست و اگر سرِ علم را به سمتی کج کند مردم به سرعت علمدار دیگری را برمی گزینند.

و جمله ی آخر این است که مردم هم صدایی و ائتلاف با “ساکتین فتنه ۸۸″ و “اصلاح طلبان جدید” را برای تخریب احمدی نژاد، تلاش برای تخریب “علمدار گفتمان اسلامی” و در نتیجه تخریب “گفتمان انقلاب اسلامی”، قلمداد کرده و به موقع پاسخ کوبنده خود را به این رفتارها خواهند داد.

پس بیایید تا دیر نشده متعادل باشیم.

*

لینک مرتبط:

افشای پشت پرده “طرح هدف مندی یارانه ها” و “جریان انحرافی”

رسانه ی اصولگرا و این همه تناقض!

چشمه ای دیگر از محبوبیت دکتر در جهان / محبوبیت، شجاعت و خدمت را دیدیم و از انحراف شنیدیم

*